همدم گل گشته ام هم بستر خاکم مکن.
قطره قطره می چکم از چشم خود پاکم مکن...


فاصله با آرزوهای ما چه کرد؟ کاش می شد از عاشقی هم توبه کرد!


اگر عشق نبود چگونه عبور روزهای تلخ را تاب می آوردیم، به کدامین بهانه می گریستیم و می خندیدیم؟ آری! بی گمان پیش از این ها مرده بودیم، اگر عشق نبود..


زندگی دو چیز به من آموخت:آرزوی مرگ و مرگ آرزو!


فاصله با آرزوهای ما چه کرد؟ کاش می شد از عاشقی هم توبه کرد!


اگه یه روز دیدی تموم درختای کوچه و محلتونو بریدن اصلا ناراحت نشو، چون هنوز من رو داری که بهم تکیه کنی..


این همه خونی که دنیا در دل ما می کند
جای ما هر کس که باشد ترک دنیا می کند
هر زمان گویم که فردا ترک دنیا می کنم
تا که فردا می رسد امروز و فردا می کنم


پروانه به شمع بوسه زد و بال و پرش سوخت
بیچاره از این عشق سوختن آموخت
فرق منو پروانه در اینست
پروانه پرش سوخت ولی من جگرم سوخت


دیاری که در آن نیست کسی یار کسی
یا رب ای کاش نیفتد به کسی کار کسی


بزرگترین آرزوم اینه کوچکترین آرزوت باشم


دوست داشته باش و زندگی کن!زمان برای همیشه از آن تو نیست


عشق عينک سبزي است که با آن انسان کاه را يونجه مي‌بيند. (مارک تواين)