.عشق یعنی گم شدن پیدا شدن ، عشق یعنی غرق در رویا شدن ، عشق سعنی آتشی بر روی آب، یعنی خوش خیالی مثل خواب ، عشق یعنی حسرت دیدار تو ، عشق یعنی من شوم بیمار تو ، عشق یعنی خلوت بی انتها ، عشق یعنی یک کلام بی صدا ، عشق یعنی من تو را میخواستم ، عشق یعنی رفتی و من باختم ، عشق یعنی مهربانی های تو ، عشق یعنی یادگاریهای تو ...


در سکوت دادگاه سرنوشت عشق بر ما حکم سنگینی نوشت . گفته شد دلداده ها از هم جدا ! وای بر این حکم و بر این قانون زشت ...


 شکست یک موقعیت موقتیست ولی نا امید شدن آن را به یک موقعیت دائمی تبدیل می کند .


 بیا لبخند بزنیم بدون انتظار پاسخی از دنیا و بدان روزی آنقدر شرمنده می شود که به جای پاسخ لبخند به تمام سازهایمان می رقصد . بیا لبخند بزنیم ....


با خون غم نوشتم غربت مكان ما نيست
از ياد بردن دوست هرگز مرام ما نيست


تمام حرف هايم را از چشمانم خواندي چشمان تو آگاه بود يا چشمان من رسوا؟


از من آزرده مشو، ميروم از خانه ي تو، قبل رفتن تو بدان عاشق و بي تقصيرم، تو اگر خسته اي از دست دلم حرفي نيست، امر كن تا كه بميرم به خدا مي ميرم..


من همان قاب تهي خسته و بي تصويرم،
كه براي تو و تصوير دلت مي ميرم..


دیشب دفترچه قسطامو ورق مي زدم. تمومي نداره! تا آخر عمر بدهكار مهربونياتم


پرستوهاي محبت از سرزمين دل انسان ها پر كشيده اند، به را هاي دور..
ديگر گلهاي مهرباني در دل كسي جوانه نمي زند.
نشاني از عشق اگر هست، تنها رد پايي است.
آن هم سال هاست كه پوشيده شده، با برف هاي سرد و سنگين بي اعتنايي..


حالا ديگه من تنهام، تنها تر از هميشه. آهنگي كه مدام تو گوشم تكرار ميشه فرياد مظلومانه ي جيرجيرك تنهاي باغچست. صدايي كه خيلي برام آشناست. چيزي شبيه در خود شكستن..


در همه جاي اين زمين هم نفسم كسي نبود، زمين ديار غربت است از اين ديار خسته ام..


دل من از تبار ديوارهاي کاهگلي است
ساده مي افتد
ساده ميشکند
ساده ميميرد
دل من تنها سخت ميگريد


چه تنگناي سختي است! يك انسان يا بايد بماند يا بايد برود. و اين هر دو اكنون برايم تهي شده است و دريغ كه راه سومي هم نيست..


بعد من خاطره هام ترانه ی عاشقي هاس،
رفتنم مرثیه ی قدیمی رفتن نیست،
رفتنم موندنمه ،حکایت مردن نیست،
واسه من گریه نکن ! ..