مردم هم مثل میخها, وقتی جهتشان را گم کنند, تاثیرشان را از دست میدهند و شروع به خم شدن می کنند


یک پیام کوتاه,
من مانده ام و این ۱۶۰ حرف,
برای پر کردن فاصله های بلند,
با یک پیام کوتاه,
بگذار سیزده بار بنویسم:
دوستت دارم
طبق عادت با سه علامت تعجب !!!


عشق توئی, عاشق منم٬
دریا توئی, قایق منم٬
اگر دزدیدند قایقت را٬
غم مخور٬ سارق منم


دوست داشتن تنها چیزیه که نوبتی نیست
.
.
.
پس خارج از نوبت دوست دارم


من گمان می کردم،
دوستی همچون سروی سرسبز،
چار فصلش همه آراستگی است


من چه می دانستم،
دلِ هر کس دل نیست
قلبها ، ز آهن و سنگ
قلب ها ، بی خبر از عاطفه اند


در میان من و تو فاصله هاست
گاه می اندیشم،
می توانی تو به لبخندی این فاصله را برداری


سیلِ سیالِ نگاهِ سبزت،
همه بنیان وجودم را ویرانه کنان می کاود
من به چشمان خیال انگیزت معتادم؛
و در این راه تباه،
عاقبت هستی خود را دادم


چشم من ، چشمه زاینده اشک ،
گونه ام بستر رود
کاشکی همچو حبابی بر آب
درنگاه تو رها می شدم از بود و نبود


می توانی تو به من ،
زندگانی بخشی ؛
یا بگیری از من ،
آنچه را می بخشی


مثل آسمون که تنها امیدش چند تا ستاره ست / دیدن تو واسم عمر دوبارست . . .


برای من مهم نیست که وقتی کسی تنهاست به فکر من باشه
برای من این مهمه که وقتی اطرافش شلوغه ٬ قلبش به خاطر من میتپه . . .


ای کاش که از حال دل من خبرت بود / ای کاش دمی ار سر کویم گذرت بود
من مرغ اسیرم که ندارم پر پرواز / ای کاش که کاشانه من زیر پرت بود


میدونی چرا ستاره ها به هم چشمک میزنن ؟
میخوان به ما بفمونن تو سکوت و فاصله هم میشه گفت
دوست دارم . . .


حباب ها همیشه قربانی هوای درونشان میشند . . .


تو مانند کبوتر ها نجیبی ٬ تو مثل داستانهای عجیبی
گناه من چه بود که گفتی ٬ از این پس از نگاهم بی نصیبی . . .


عاشقان را خوش دلی تقدیر نیست ٬ با چنین تقدیر بد ٬ تقدیر نیست
از غمش با ناله ها همدم شدم ٬ ذره ذره آب گشتم ٬ کم شدم
آخر آتش زد دل دیوانه را ٬ سوخت بی پروا ٬ پر پروانه را
عشق من ٬ از من گذشتی خوش گذر ٬ بعد از این حتی اسم من را هم مبر . . .


سلام ای بی وفای بی مروت / سلام ای ساز گیتار محبت
سلام کردم نگی تو بی وفائی / وگر نه ما که عاشقیم بی مروت !


به ستاره های کم نور قناعت کن ٬ که ستاره های بزرگ زودتر به چشم میآن
و تو نگاه همه جا میگیرن . .


تکرار همه چیز تو دنیا خسته کننده است ٬ اما تو مثل نفسی
تکرارت تضمین زندگی منه . . . دوستت دارم . . .


عشق یعنی استخوان و یک پلاک / سال های سال تنهای تنها زیر خاک . . .


گر جفای روزگار تکه کند قلب مرا / روی هر تکه نویسم نام تو را . . .


لیمو نخور ترش کنی منو فراموش کنی !
هندونه بخور ناز کنی ٬ منو همیشه یاد کنی !!


آنفدر راه کشیدم ره جهان سیر شدم / صورتم گرجه جوان بود ولی پیر شدم
در غریبی پنجه حسرت به دیوار کشیدم / غریبی نکشیدی که بدانی چه کشیدم . . .


فکر نکن مسافری و من فقط راه عبور . تکیه کن به من عزیزم ٬ من همونم سنگ صبور . . .